За постите
Првпат Велигденски пост или пост за Велигден се спомнува на крајот од II век. Тој траел само три дена, вели свети Иринеј Лионски (+202г.) и сите го постеле. Така се постело во III век, во „спомен на Христовите страдања“, вели и Тертулијан (+220г.).
Кон крајот на III век, во
Сирија се спомнува Велигденски пост којшто траел една седмица, а во средината
на IV век, веќе се спомнува Велигденски пост од 40 дена. За тоа пишува
историчарот Евсевиј Кесариски (+340г.) и свети Атанасиј Велики (+373г.) во Велигденските
посланија. Дури во V век е оформен сегашниов Велигденски пост – Велика
Четириесетница.
Времетраење на постот
Велигденскиот пост опфаќа 7 седмици, 48 дена, од Прочка до Велигден.Велигденскиот пост нема свој постојан датум, туку зависи од определениот датум на Велигден. Тој е негова претходница и подготовка.
Особено се значајни последните три дена:
– Велики четврток, кога Исус бил фатен по Тајната вечера.
– Велики петок, кога бил суден, тепан, мачен, распнат, умрел и бил погребан. Единствено тогаш пред луѓето се изнесува Плаштеницата со која било обвиткано и погребано Христовото тело.
– Велика сабота е последниот ден и последната подготовка за Празникот над празниците, а Христос е во гробот од каде ќе воскресне.
Велигден е празник на Воскресението и на Животот. Нова Пасха. Премин од привременото во вечното живеење. Тие што се со Христа овде, ќе бидат со Него и во вечноста.
Постот е време на соединување со Бога – Причестување, Заедничарење, Благодарење – Евхаристија.
Во Велигденскиот пост не се прават свадби,
ниту се дозволува венчавање.
Постот не е диета. Неговата цел и задача е
друга. Не се пости за да се слабее, туку за да се зајакне духот и за да се
претпочита духовното над телесното. Но, се разбира, тоа воздржување во текот на
постот може да придонесе и за зацврстување на волјата и за решеноста да се
храниме поумерено и поздраво.