Врската меѓу младата полска грофица Марија Валевска и Наполеон Бонапарта
Наполеон I Бонапарта, командант и император на Франција, копнеел по наследник, но неговата сопруга Жозефина де Боарне не можела да му подари син. Судбината сакала првородениот син на императорот да го роди младата полска грофица Марија Валевска.
Во октомври 1806 година француската армија ја добила Битката кај Јена, го окупирала Берлин, а еден месец подоцна влегла во Варшава. Полјаците го пречекале Наполеон како ослободител, надевајќи се дека ќе ја врати независноста на нивната земја, поделена меѓу Русија, Прусија и Австрија. Французите биле поздравени со цвеќе и аплауз, а богатите семејства организирале приеми и балови во негова чест.
Запознавањето со Марија Валевска
Во јануари 1807 година, на бал организиран од принцот Талеран, Наполеон забележал млада дама во бел фустан со чипкана наметка и букет бели цветови во косата. Тоа била грофицата Марија Валевска. Царот ја поканил на квадрил и бил пленет од нејзината скромност и грациозност. Аѓутантите дознале дека таа потекнува од сиромашното семејство Лачински, а на петнаесет години била омажена за грофот Анастасиј Валевски, многу постар вдовец.
Отпорот на полската грофица
Наполеон бил навикнат да освојува жени како што освојувал земји – брзо и решително. Испратил порака до Марија: „Ве видов на балот и во мене се разгоре пламен. Дајте ми можност да го изгаснам.“ Но таа била навредена и молчела. Следувале нови писма, полни со страст и ветувања, дури и повикување на патриотизмот: „Ако ми жалиш за скршеното срце, Полска ќе ми стане драгоцена.“ Благородништвото ја убедувало дека врската со царот е патриотски чин. На крајот, Марија попуштила и се согласила на средба, иако со солзи во очите.
Букет, тиара и ветување
Првата средба не била романтична, туку полна со плач и исповеди за судбината на Полска. Наполеон ја смирувал до утро, подарувајќи ѝ букет и дијамантска тиара. Таа ја одбила тиарата, но царот не се откажал. По неколку средби, ветил дека ќе го обнови Кралството Полска, а Марија конечно се предала на неговата страст.
Во пролетта 1807 година таа била сместена во замокот Финкенштајн, веднаш до неговата спална соба. Но Тилзитскиот мир со Русија и Прусија ги урнал надежите на Полјаците – Наполеон немал намера да ја врати независноста.
Љубов и наследник
И покрај разочарувањето, Марија останала во врска со царот. Во 1809 година, по освојувањето на Виена, Наполеон ја повикал кај себе, а таа наскоро објавила дека очекува дете. Во мај 1810 година родила син, Александар Колона-Валевски. Тој подоцна добил титула гроф на Империјата и имал блескава политичка кариера.
Последни години
Марија живеела скромно, дури се спријателила со Жозефина. Во 1812 година се развела од Валевски, а во 1814 го посетила Фонтенбло за да му даде поддршка на Наполеон, но тој ја одбил. Подоцна го посетила и на Елба, каде што царот со радост го прегрнал својот син. Последната нивна средба била во Малмезон за време на „Сто дена“.
Во 1816 година Марија се омажила за генералот Филип-Антоан д’Орнано, братучед на Наполеон. Родила син, но по тешко породување починала, оставајќи мемоари. Погребана е во семејната крипта во Кирноз. Нивниот син Александар станал истакнат државник, служел како министер за надворешни работи на Франција и оставил големо семејство.