Многукратното зголемување на бројот на работниците кои работат од дома како последица од пандемијата од Ковид-19 ги потенцираше лошите работни услови и недоволната заштита. Според податоците на Меѓународната организација на трудот, пред почетокот на кризата од дома работеле околу 260 милиони луѓе.
Меѓународната организација на трудот во извештајот потенцира дека е потребна подобра заштита за оние кои работат од дома. Во извештајот пишува дека честопати е „невидлива“ работата од дома затоа што овој принцип на работа се случува во приватниот сектор. Како пример се земаат земјите со низок и среден приход, во кои работниците што работат од дома работат неформално.
Лугето што работат од дома дополнително се соочуваат со поголеми безбедносни и здравствени ризици, имаат помал пристап до обука отколку работниците кои работат надвор од дома, што може да има огромно влијание на нивните за успеси во кариерата.
Работењето од дома во многу случаи не е доволно регулирано, а усогласеноста со постојните закони и понатаму претставува предизвик. Дополнително на тоа, голем број случаи, работниците од дома се класифицираат како независни изведувачи и следствено се исклучени од опфатот на трудовото законодавство.
„Само 10 земји членки на Меѓународната организација на трудот ја имаат ратификувано Конвенцијата бр. 177, која промовира еднаквост на третманот помеѓу домашните и другите платари, а малкумина имаат сеопфатна политика за домашните задачи. ” вели Џанин Берг, виша економистка на МОТ и една од авторите на извештајот.